Πώς ήταν η χρονιά σου, Δημήτρη Κεσσέ;

Ενώ το 2018 το παίζει δύσκολο, κάνοντας απολογισμό με ύφος 2018 καρδιναλίων, οι παραγωγοί του En Lefko 87.7 κάνουν τον δικό τους, μετρώντας μουσικές και αγαπημένες ή μη στιγμές. 2019, καλομελέτα, γιατί του χρόνου τέτοιες μέρες έρχεται η σειρά σου.

Δημήτρη, ρίχ’ το!

3 albums για το 2018 μου:

DJ Koze – Knock Knock (Pampa Records)
Το καλύτερο και πιο ολοκληρωμένο album από τον πιο ενδιαφέρων ηλεκτρονικό μουσικό παραγωγό της χρονιάς, κατά την ταπεινή προσωπική μου άποψη. Ένα συνονθύλευμα ήχων, μουσικών τάσεων και συναισθημάτων, που δεν αφήνει τον ακροατή σε ησυχία.

Leon Vynehall – Nothing Is Still (Ninja Tune)
Cinematic electronica από τον Βρετανό Leon Vynehall στη θρυλική Ninja Tune. Ταξίδι στο χωροχρόνο, δίχως αφετηρία και δίχως προορισμό. “Nothing Is Still”…

Steve Spacek – Natural Sci-Fi (Eglo Records)
Hip Hop, Trip Hop, Broken Beat, Soul και κάμποσο Funk. Επίσης, Oddisee και Natalie Slade στα φωνητικά. Το δεύτερο προσωπικό album του Steve Spacek, πάνω στο οποίο δούλευε από το 2005, είναι και αυτό ένα από τα καλύτερα που κυκλοφόρησαν το 2018.

3 tracks με τα οποία κόλλησα:

Peggy Gou – It Makes You Forget (Itgehane) (Ninja Tune)
Από την Κορέα, μέσω Βερολίνου, με αγάπη. Τα περισσότερα plays του 2018.

Krystal Klear – Neutron Dance (Running Back)
Μακράν το καλύτερο dancefloor oriented κομμάτι του 2018 που άκουσα και έπαιξα.

Superpitcher – La La Land (Studio Barnhus)
Το μεγαλείο της απλότητας. Μία κιθάρα και μία φωνή πάντα θα είναι αρκετά.

Highlight της χρονιάς μου:

Οι εικόνες με τον Mark Gasol να βοηθάει έμπρακτα στη διάσωση προσφύγων στη Μεσόγειο.

Thumbs down της χρονιάς μου:

Ρατσιστική Βία. Κάθε μορφής. Κάθε χρόνου. Κάθε ημέρας. Κάθε ώρας.

New Year’s ρεζολούσιο:

Να μαζεύω / τακτοποιώ τα πράγματά μου.

Μία ευχή για το 2019:

Υγεία, πνευματική και σωματική.