Αυτό το ΠΣΚ: η επιστροφή του Decadence, η πρεμιέρα του Interruption, Franz Kafka και Philip Glass

ΓΡΑΦΕΙ:
Νιόβη Βουδούρη

3+1 ιδέες για το Παρασκευοσαββατοκύριακο, από πρεμιέρα του ελληνικού “Interruption” στο σινεμά και αυστραλέζικο θρίλερ στο θέατρο, μέχρι Franz Kafka σε όπερα διά χειρός Philip Glass και επιστροφή του μυθικού Club Decadence για μια βραδιά.

Αν πας σινεμά

Όντας θεατής σε κάποιο θέατρο, ίσως έχεις κάνει κι εσύ τη σκέψη του τι θα γίνει εάν κάποιος από το κοινό αρχίσει ξαφνικά να μιλά στους ηθοποιούς, ή εάν κάποιος από τους ηθοποιούς, ας πούμε, λιποθυμήσει στ’ αλήθεια κατά τη διάρκεια της παράστασης, τι θα γίνει, πώς θα αντιδράσει ο κόσμος, πώς θα γίνει αντιληπτό ότι η τέχνη έχει δώσει τη θέση της στην πραγματικότητα. Στο “Interruption”, την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Γιώργου Ζώη (των βραβευμένων μικρού μήκους «Τίτλοι τέλους» και “Casus Belli”, συμμετοχές και οι δύο στο διαγωνιστικό του Φεστιβάλ Βενετίας) που εκτυλίσσεται σε μια θεατρική σκηνή, μια ομάδα ανθρώπων με όπλα διακόπτει το μετα-μοντέρνο ανέβασμα της «Ορέστειας», μόνο που οι θεατές (αρχικά τουλάχιστον) δεν το αντιλαμβάνονται. Τα όρια μεταξύ κινηματογραφικού και θεατρικού μέσου παρακάμπτονται και οι ρόλοι ηθοποιών (Θίασος), θεατών (Συμμετέχοντες) και… εισβολέων (Χορός) είναι μπερδεμένοι. Μια ταινία με θέμα «την ίδια τη θέαση» και με άρωμα David Lynch, σχόλιο για τη σύγχρονη κοινωνία και τις συμπεριφοριστικές πατέντες του ανθρώπινου είδους, που θα σε προβληματίσει και θα σε «στοιχειώσει».

“Interruption” (2015) του Γιώργου Ζώη, με τους Αλέξανδρο Βαρδαξόγλου, Παύλο Ιορδανόπουλο, Χρήστο Καρτέρη, Κωνσταντίνο Βουδούρη, Σοφία Κόκκαλη, Μαρία Καλλιμάνη, Αλεξία Καλτσίκη, Χρήστο Στέργιογλου

 

Αν πας θέατρο

Ένα έργο μέσα σε άλλο. Μια παράσταση χωρισμένη στα δύο. Τέσσερις ηθοποιοί σε 9 ρόλους. Πυρήνας του «Σκοτεινές Γλώσσες» (“Speaking in Tongues”, 1998) είναι η εξαφάνιση μιας γυναίκας. Γύρω από αυτόν, δύο ζευγάρια διαπράττουν διπλή απιστία και προσπαθούν να βρουν εκ νέου ισορροπίες στις σχέσεις τους. Με στοιχεία θρίλερ και μια αριστοτεχνική αφήγηση που θυμίζει Almodóvar, στην κεντρική ιστορία του έργου εμπλέκονται και άλλα πρόσωπα, ενώ στην πορεία του λύνονται απορίες και το παζλ χαρακτήρων και σχέσεων συμπληρώνεται. Ο Θωμάς Μοσχόπουλος, ο οποίος στη μετά-θεάτρου Αμόρε εποχή του μας έχει χαρίσει αριστουργηματικές παραστάσεις, όπως το “Mistero Buffo”, μαζεύει μερικούς από τους συνήθεις και ταλαντούχους συνεργάτες του, και μεταφράζει και σκηνοθετεί το βραβευμένο και πολυανεβασμένο έργο του αυστραλού Andrew Bovell. Ο Bovell είναι μεταξύ άλλων σεναριογράφος της ταινίας “A Most Wanted Man”, με τον Philip Seymour Hoffmann (2014), και οι «Σκοτεινές Γλώσσες» του έχουν μεταφερθεί και στον κινηματογράφο με τον τίτλο “Lantana” (2001) σε σενάριο του ίδιου του συγγραφέα, με τους Geoffrey Rush, Barbara Hershey και Anyhony Lapaglia στους ρόλους.

«Σκοτεινές Γλώσσες» του Andrew Bovell σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, με τους Άννα Καλαϊτζίδου, Χρήστο Λούλη, Άννα Μάσχα, Γιώργο Χρυσοστόμου. Θέατρο Πόρτα, Μεσογείων 59, 2107711333

 

Αν θες να ακούσεις μουσική

Ο σκοτεινός τσέχος συγγραφέας Franz Kafka και ο μινιμαλιστής αμερικάνος συνθέτης Philip Glass (ή συνθέτης επαναλαμβανόμενων μοτίβων, όπως προτιμά να αποκαλείται), δύο από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες του 20ου αιώνα, συναντιούνται σε μια παράσταση όπερας. Το διήγημα του Kafka γράφτηκε το 1914, και αποτελεί σχόλιο για τον ολοκληρωτισμό, τη δικαιοσύνη, την τιμωρία, την κάθαρση και την ανθρώπινη φύση. 86 χρόνια μετά, ο Glass έγραψε μια μοντέρνα όπερα βασισμένη σε αυτό το σκληρό έργο, η οποία ανεβαίνει στην πόλη αυτό το ΠΣΚ. Τόπος, η ατμοσφαιρική Διπλάρειος Σχολή στην πλατεία Θεάτρου, το πιο κατάλληλο σκηνικό, όπου έχουν παρουσιαστεί ως τώρα εκθέσεις όπως η Biennale του 2011 και η φετινή Strange Cities: Athens. Στο εκτελεστικό κομμάτι, ο Γιώργος Πέτρου με την Καμεράτα του συνεργάζονται με τον σκηνοθέτη Πάρι Μέξη και τους designers Beetroot.

«Η Σωφρονιστική Αποικία» των Franz KafkaPhilip Glass. Διπλάρειος Σχολή, πλ. Θεάτρου 3, 29-31 Ιανουαρίου στις  20.30

Update: Η παράσταση πήρε παράταση για 2 επιπλέον μέρες, 1 και 2 Φεβρουαρίου

 

Αν θέλεις να χορέψεις στα 90s

Για πολλούς σημερινούς 30ρηδες, το Decadence είναι το πρώτο μαγαζί που έρχεται στο μυαλό όταν τους ρωτάς «Πού τα έπινες στα 90s;». Το νεοκλασικό στη γωνία Βουλγαροκτόνου και Πουλχερίας (το οποίο ευτυχώς δεν έχει γίνει ακόμα πολυκατοικία) φιλοξενούσε κάθε βράδυ, για χρόνια, όλο το alternative κοινό της Αθήνας και από τα ηχεία του ακουγόταν indie rock, brit pop αλλά και ό,τι σήκωνε η βραδιά, πάντα απενοχοποιημένα και κεφάτα. Στη μπάρα του θα συναντούσες τους Deus, τους Tindersticks, τον Nick Cave, να τα πίνουν μετά τα live τους. Στα σκαλάκια απ’ έξω κάποιος θαμώνας θα είχε βγει για λίγη ησυχία, για μια πιο πριβέ στιγμή, ενίοτε υπό το αγριεμένο βλέμμα των γειτόνων από τα απέναντι μπαλκόνια. Ήταν λίγο σαν να είσαι σε κάποιο πολύ πετυχημένο σπιτικό πάρτυ. Αυτό το Σάββατο η ομάδα του Decadence επισκέπτεται το Booze για ένα πάρτυ «χωρίς ενοχές, χωρίς έλεος, χωρίς χρονόμετρο». Η βραδιά θα ξεκινήσει με αφιέρωμα στον David Bowie και θα ακολουθήσουν όλα τα «σουξέ» από 80s, 90s, πιο παλιά, πιο καινούρια, πάντως όλα όσα έχεις ανάγκη να ακούσεις για να θρέψεις την νοσταλγία που έχεις μέσα σου και να νιώσεις σαν να ζεις ακόμα σε μια πιο αθώα εποχή.

Decadence Club | Η επιστροφή: Πάρτυ στο Booze. Κολοκοτρώνη 57, Σάββατο 30 Ιανουαρίου, από τις 22.30