Mother’s Day: οι παραγωγοί του En Lefko 87.7 αφιερώνουν…

ΓΡΑΦΕΙ:
Νιόβη Βουδούρη

5 τραγούδια και ένα ευχαριστώ στις μαμάδες μας, με αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας.

Σάκης Τσιτομενέας
Genesis – Mama

Γιατί ακόμη και στους πιο τρομακτικούς εφιάλτες σου, είναι ο πρώτος άνθρωπος που θα φωνάξεις

Σταύρος Διοσκουρίδης (Laternative)
The Beatles – Julia

Όνομα και πράγμα.

Μανώλης Οικονόμου
Aretha Franklin – Eleanor Rigby
Explosive διασκευή στο classic των Beatles, που, μαζί με το “Stasera Mi Butto” του Rocky Roberts ήταν πολύ συχνά στο “ρεπερτόριο” της μητέρας μου αλλά και στο πικάπ ασφαλώς, στο δημοφιλές τότε φορμά του single. Διασώζεται μέχρι σήμερα αυτό το 45άρι, ενώ ατυχώς το άλλο έπεσε θύμα απροσεξίας της νηπιακής ηλικίας… Happy mother’s day!

Εύα Μπουντούρη
Boy George – That’s The Way

Για τις μαμάδες. Που από την πολλή τους την αγάπη, πάντα καταλαβαίνουν τα πάντα, χωρις να χρειάζεται να ειπωθεί τίποτα.

Σπύρος Παγιατάκης
The Rolling Stones – She’s a Rainbow

Δεν είχα συνδέσει ποτέ κάποιο κομμάτι μαζί της. Πέθανε το 1997. Μια χρονιά μετά στο live των Rolling Stones στο Ολυμπιακό στάδιο, οι πρώτες νότες αυτού του τραγουδιού, ξαφνικά την έφεραν στο μυαλό μου. She comes in colors ev’rywhere, She combs her hair, She’s like a rainbow, Coming, colors in the air, Oh, everywhere, She comes in colors…

Kafka
(…)

Η μαμά μου… είναι ο άνθρωπος που δε μπορώ να της κρυφτώ και αυτό μ’εκνευρίζει. Ο μόνος λόγος που το παραδέχομαι “δημόσια” είναι γιατί ποτέ δε θα διαβάσει αυτό το κειμενάκι καθώς στην πραγματικότητα ποτέ δεν την ενδιέφερε μα ούτε και αντιλαμβάνεται τι δουλειά κάνω. Οπότε της οφείλω πως άθελά της μ’έμαθε να μη παίρνω στα σοβαρά τον εαυτό μου. Δε μπορώ να της αφιερώσω τραγούδι γιατί ποσώς την ενδιαφέρει η μουσική. Αλλά της χρωστώ μια ανάμνηση. Δύο φωτό του θείου Μάρκου. Μια στο πλευρό του Τσιτσάνη και μια πάνω και δεξιά από το κεφάλι του Ζαμπέτα, την ώρα της πρόβας υπό τις οδηγίες του Χατζιδάκι με αφορμή την εμφάνισή τους στις Κάννες για το ”Ποτέ Την Κυριακή”. Γιατί η (μισή) ιστορία της μουσικής μου ζωής οφείλεται στο αλαφροΐσκιωτο σόι της μαμάς μου. Κάπου-κάπως-κάποτε στον Πειραιά… Μαμά σ’ευχαριστώ κάθε μέρα (αλλά περνάω παρατεταμένη εφηβεία και δεν ξέρω άλλο τρόπο να σου το δείξω…)