5 μουσικά ντοκιμαντέρ που αξίζει να (ξανα)δείς

ΓΡΑΦΕΙ:
Νιόβη Βουδούρη

Το 20ό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας ανακοίνωσε το πρόγραμμά του και όπως κάθε χρόνο περιμένουμε με ανυπομονησία να ξεκινήσει το φθινοπωρινό 10ήμερο ταινιοφαγίας. Ως τότε, θυμόμαστε πέντε από τις ταινίες του μουσικού τμήματος από προηγούμενες χρονιές που αξίζει να (ξανα)δούμε.

A Skin Too Few: The Days of Nick Drake (2002)

Ωδή στον αδικοχαμένο άγγλο ποιητή της μελαγχολίας, που ουσιαστικά αναγνωρίστηκε περίπου είκοσι χρόνια μετά τον θάνατό του το 1976, στα 26 του χρόνια. Όχι ακριβώς sunshine-happy ταινία, αλλά ένα ντοκουμέντο με πανέμορφες μελωδίες από τους τρεις δίσκους του και ενός είδους αναγνώριση.

Μπορείτε να το παρακολουθήσετε ολόκληρο στο YouTube:

http://www.nickdrakefilm.com

Heima, a film by Sigur Rós (2007)

Φαντάσου να ακούς Sigur Rós. Μετά φαντάσου να τους ακούς ζωντανά. Και τέλος, φαντάσου να τους ακούς ζωντανά στο σπίτι τους. Το καλοκαίρι του 2006, οι Sigur Rós κάνουν μια περιοδεία σε ασυνήθιστες ισλανδικές τοποθεσίες, με προγραμματισμένες, ή όχι, εμφανίσεις. Ο Dean DeBlois (που κατά τα άλλα έχει σκηνοθετήσει τα ‘Lilo & Stitch’ και ‘How To Train Your Dragon 2 & 3’) καταγράφει μέσα από μαγικές, “παγωμένες” εικόνες αυτό το σκηνικό και μας χαρίζει πολύτιμες ακουστικές (και μη) εκτελέσεις των στοιχειωτικών τραγουδιών της post-rock μπάντας από το Reykjavík.

http://www.sigur-ros.co.uk/band/disco/heima.php

Strange Powers: Stephin Merritt and the Magnetic Fields (2010)

Some people are good, some people are awesome, and then there is Stephin Merritt”. Ο θεός της Indie μουσικής με τους εκκεντρικά κυνικούς, χιουμοριστικούς και ρεαλιστικούς στίχους, ο άνθρωπος που μαζί με τη φίλη του από το σχολείο Claudia Gonson, έφτιαξαν τους Magnetic Fields, είναι το ίδιο χορταστικά ισοπεδωτικός στην οθόνη, όσο τα τραγούδια του στα ραδιόφωνά μας.

http://www.strangepowersfilm.com

Benda Bilili! (2010)

Η συγκινητική και αισιόδοξη ιστορία μιας ομάδας άστεγων παραπληγικών μουσικών δρόμου από το Κονγκό, που σχημάτισαν τους Staff Benda Bilili, και από πρόβες στον εγκαταλελειμένο ζωολογικό κήπο όπου έμεναν, κυκλοφόρησαν δύο δίσκους (ο ένας ηχογραφήθηκε στον ζωολογικό κήπο και ο δεύτερος σε μεγάλο στούντιο στις ΗΠΑ) και κέρδισαν το βραβείο καλλιτέχνη στο Womex. Τη μπάντα συμπληρώνει ένας έφηβος που παίζει με αυτοσχέδιο μονόχορδο όργανο με ηχείο ένα κονσερβοκούτι, και το όνομά τους στη γλώσσα τους σημαίνει «δες πέρα από την εμφάνιση»

Andrew Bird: Fever Year (2011)

Ο Andrew Bird είναι πολύ ενδιαφέρων τύπος, ο οποίος παίζει μουσική από 4 ετών. Εδώ βλέπουμε 12 μήνες που πέρασε ο αμερικάνος τραγουδοποιός από το Σικάγο σε περιοδεία 165 εμφανίσεων, με πυρετό (ο τίτλος είναι κυριολεκτικός) και με guest εμφανίσεις (αγαπημένη η σκηνή με την Annie -St. Vincent- Clark).

http://andrewbirdfeveryear.wordpress.com