Τα 5 αγαπημένα albums του Παναγιώτη Μένεγου για το 2017!

Οι παραγωγοί του En Lefko 87.7 αποχαιρετούν το 2017 με μια σύντομη, προσωπική μουσική λίστα, η οποία προσπαθεί να στριμώξει τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς που μας πέρασε, μέσα σε λίγες μόλις θέσεις!

Φυσικά, όπως και οι ίδιοι οι παραγωγοί του En Lefko 87.7, οι λίστες μεταξύ τους είναι αρκετά διαφορετικές, με σημείο αναφοράς την αγάπη όλων για τη μουσική. Εξερευνήστε τις αγαπημένες τους μουσικές επιλογές για το 2017 και αναμένουμε και τις δικές σας προτάσεις για να μας κάτσουν πιο ανώδυνα τα resolutions για το 2018….

Το top 5 των αγαπημένων albums του Παναγιώτη Μένεγου (ξανθού Laternative & Bright Lights, Big City) για το 2017 (07.00-10.00 καθημερινές & 22.00-00 Κυριακές):

  1. the War on Drugs, a Deeper Understanding (Atlantic)

Adult rock. Κάποτε θα θεωρούσαμε προσβολή, το απόλυτο DΟΝΤ, να μας αρέσει κάτι που μοιάζει με το καλούπι των Bruce Spingsteen, Tom Petty (RIP) και Neil Young. Τώρα, μπορούμε και να χαλαρώσουμε, χωρίς απαραίτητα να σημαίνει ότι αλλάξαμε στρατόπεδο.

  1. Fujiya & Miyagi, s/t (Impossible Objects of Desire)

Οι Fujiya & Miyagi κάνουν μόνιμα (σχεδόν) το ίδιο πράγμα και “πάντα παραδίδουν”. Πάντα μεταξύ του kraut και του λευκού funk, πάντα σαρδόνιοι και υπαινικτικοί, πάντα μεταξύ Λονδίνου και Μπράιτον, πάντα Άρσεναλ. Ο πιο σύντομος ορισμός μου για το τι πρέπει να κάνει ένα γκρουπ για να είναι στα αγαπημένα σου.

  1. James Holden & The Animal Spirits, The Animal Spirits (Border Community)

Δεν είναι πια ο ιδιοφυής, κάπως αλλόκοτος, πιτσιρικάς που προκαλούσε αμηχανία στους προχωρημένους clubbers επειδή έκανε κάτι που ακουγόταν σαν, κι ας το παραδεχτούμε ήταν, trance. Είναι ο υψηλού προφίλ «δύσκολος» παραγωγός που έχει κηρύξει τον πόλεμο στη «συμβατική electronica/dance». Με τους φετινούς του μισθοφόρους, που λέγονται Animal Spirits, o James Holden έφτιαξε έναν δίσκο μεθυστικής δεξιοτεχνίας.

  1. Forest Swords, Compassion (Ninja Tune)

«Δεν χρησιμοποιώ τα samples σαν χονδρέμπορας, τα μεταχειρίζομαι ως όργανα. Τα ξαναπαίζω, τα ξαναδουλεύω και, κυρίως, τα ξανατοποθετώ σε κάποιο πλαίσιο, διαφορετικό από αυτό που προϋπήρχαν», επιτέλους, ο Matthew Barnes κυκλοφόρησε το άλμπουμ που μας χρωστάει από το τέλος του 2010 ως αντάξιο του ασύλληπτου ντεμπούτο EP του Dagger Paths.

1. LCD Soundsystem, American Dream (DFA)

Η διάλυση των LCD Soundsystem εξελίχθηκε σε μια φθηνή σαπουνόπερα, σε ένα reality show με μόλις έναν διαγωνιζόμενο. Τον James Murphy που έστησε όλη αυτήν την «πλεκτάνη» για να γίνει, έστω με το ζόρι, μέρος της μυθολογίας που λατρεύει. Ήθελε να εξαφανιστεί δραματικά, να ξεχαστεί παροδικά και να επιστρέψει θριαμβευτικά. Δε θα μπορούσε, λοιπόν, να σκηνοθετήσει όλο αυτό το δράμα εν κενώ. Επανεμφανίστηκε με έναν δίσκο που δεν είναι όσο καλός περιμέναμε. Είναι καλύτερος απ’ ότι ελπίζαμε, ενώ οπλίζαμε την σκανδάλη της οριστικής αποκήρυξης. Ήξερε πώς δεν τον έπαιρνε να κάνει οτιδήποτε λιγότερο