Ο Thurston Moore, τραγουδιστής / κιθαρίστας και ηγετική φυσιογνωμία των Sonic Youth, έρχεται στη χώρα μας για δύο live εμφανίσεις, την Παρασκευή 24 Απριλίου στη Θεσσαλονίκη και το Σάββατο 25 Απριλίου στην Αθήνα.

Με αφορμή την επερχόμενη επίσκεψή του στην Ελλάδα, η Kafka τον κάλεσε μέσω Skype για να του κάνει μερικές ερωτήσεις, λίγο πριν οι δυο τους βρεθούν και από κοντά, το Σάββατο 25 Απριλίου στο Fuzz.

Ακούστε εδώ απόσπασμα από τη συνομιλία (Ακολουθεί μετάφραση των ερωτήσεων και απαντήσεων):

 

Πριν από μερικά χρόνια ο David Byrne είχε πει: “Αν το 1% πνίξει τη δημιουργικότητα της Νέας Υόρκης, εγώ την κάνω!” Ποια είναι η κατάσταση τώρα στην Νέα Υόρκη;

Πιστεύω πάντα θα υπάρχουν απίστευτα δημιουργικά μυαλά και ταλέντα στην Νέα Υόρκη. Ακόμα κι αν πολλά από αυτά έχουν απορροφηθεί από τη βιομηχανία του χρήματος και της μόδας -πράγματα τα οποία δεν με ενδιαφέρουν καθόλου. Δεν πιστεύω ότι το χρήμα είναι αυτό που ορίζει την δημιουργικότητα, καθόλου. Και παρόλο που πιστεύω πως οι εν λόγω βιομηχανίες είναι δημιουργικές επιχειρήσεις -με ξενερώνει!- μ’αρέσει η ιδέα πως δημιουργικότητα και έμπνευση είναι αποσυνδεμένες από τον κόσμο του χρήματος.

Οπότε φαντάζομαι δεν επισκέπτεσαι συχνά το μαγαζί του John Varvatos; (σ.Σ: αναφέρεται στο θρυλικό κλαμπ CBGB που από το 2008 λειτουργεί πλέον ως μαγαζί του Ελληνοαμερικάνου σχεδιαστή μόδας)

Όχι αλλά μια φορά περάσαμε από εκεί με την Lydia Lunch (σ.Σ: Αμερικανίδα μουσικός, ποιήτρια, συγγραφέας, ηθοποιός και συνεργάτιδα των Sonic Youth) και έφτυσε στο πάτωμα!

Τρομερό! Επόμενη ερώτηση! Προσπαθώ να καταλάβω: η πειρατεία μπορεί να καταπολεμηθεί αν οι καλλιτέχνες συνεργαστούν με κοινό στόχο τους το χρήμα; Μιλάω για το TIDAL, την νέα υπηρεσία streaming του Jay Z και του Jack White. Ποια είναι η άποψή σου γύρω από αυτό το ζήτημα;

Εγώ δεν ακούω τίποτα μέσω streaming. Δεν με ενδιαφέρει το streaming. Για μένα, το να ακούω μουσική είναι μία φυσιολογική, φυσική διαδικασία.  Και δεν μου προκαλεί καμία ευχαρίστηση σ’αυτό το ψηφιακό περιβάλλον. Είναι σαν να εισέρχονται στο μυαλό μου μαθηματικά, …δυαδικός κώδικας: περνά και δεν ακουμπά. Δεν με ενδιαφέρει όλο αυτό. Και εκτός από το να σε ενδιαφέρει, πρέπει και να σε αφορά. Εγώ θέλω να την μυρίζω τη μουσική, να την αγγίζω, να την γεύομαι, ξέρεις, πρέπει να υπάρχει μια κάποια απτή δόνηση. Οπότε, το streaming της μουσικής απλά δεν με αφορά. Είναι ΟΚ, με την έννοια ότι δίνει σε πολύ κόσμο πρόσβαση σε πράγματα, αλλά δεν νομίζω ότι είναι και απαραίτητο. Κι έχει να κάνει με το παιχνίδι του να προσπαθείς να βγάλεις λεφτά από την τέχνη. Νομίζω πως ο Jay Z και ο Jack White κατά κάποιο τρόπο έχουν τα επιχειρήματά τους που θέλουν να κατασκευάσουν μια πλατφόρμα που που να σέβεται περισσότερο την υπόσταση της μουσικής και το πώς αυτή ηχογραφείται, όπως και το ότι θέλουν να διαθέτουν καλύτερα ποιοτικά αρχεία και να χρεώνουν λίγο περισσότερο για τη συνδρομή και να πληρώνουν καλύτερα τους καλλιτέχνες. Καλά είναι όλα αυτά. Απλά δεν με ενδιαφέρουν καθόλου. Θέλω να πω αφορούν ένα κομμάτι της μουσικής βιομηχανίας που βρίσκω απόλυτα και ολοκληρωτικά… βαρετό!

 

Περισσότερες πληροφορίες για τη συναυλία της Thurston Moore Band το Σάββατο 25 Απριλίου στο Fuzz εδώ.