Έχεις μιλήσει για την απόφασή σου να απομακρυνθείς από την ηλεκτρονική μουσική, επειδή “όλα ακούγονταν το ίδιο” και σου είχε λείψει να παίξεις ξανά με ντράμερ, μπασίστα και κιθαρίστα.

Όντως. Έχει να κάνει με το προσωπικό μου γούστο. Η αλήθεια είναι πως δεν ακούω και τόση ηλεκτρονική μουσική οπότε δεν γνωρίζω ακριβώς τις εξελίξεις σε αυτή την σκηνή. Απλά για μένα, είναι ένα είδος που γρήγορα γίνεται βαρετό, επειδή υπάρχουν τόσοι περιορισμοί όταν πρέπει να γράψεις αποκλειστικά μουσική που χορεύεται. Μου είχε λείψει πολύ η μελωδία, οπότε μου φάνηκε φυσικό να απομακρυνθώ από τη μουσική που προορίζεται για το dancefloor και να κάνω κάτι διαφορετικό.

Για το Fixion χρησιμοποίησες πολύ αναλογικά synths. Ένας φίλος μου μουσικός από το Los Angeles, μου έλεγε τις προάλλες πως μπορεί να περάσει χρόνια ολόκληρα αποκλειστικά με αναλογικά synths και να μην του στερέψουν ποτέ οι νέοι ήχοι. Τι συνδέει εσένα με τον αναλογικό εξοπλισμό;

Έχει πλάκα που το ρωτάς αυτό, διότι αυτά τα strings που χρησιμοποιώ είναι από τα τέλη της δεκαετίας του 70 – αρχές του 80 και έχουν τη δυνατότητα να παράγουν έναν και μόνο έναν ήχο -αυτόν τον ήχο της χορδής- αλλά στο δικό μου αυτί ο ήχος αυτός είναι τέλειος. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να τον αναπαράγεις ψηφιακά, άσε που μου αρέσει πολύ και η αίσθηση νοσταλγίας που φέρνει μαζί του. Καμιά φορά βέβαια, μπαίνει και ο παράγοντας τύχη στη μέση. Καμιά φορά κάνεις κάτι που δεν ήταν αυτό που σκόπευες και από το πουθενά έχεις κατασκευάσει έναν φανταστικό ήχο!

Στο μυαλό μου, η δανέζικη folk πάντοτε μου θύμιζε την Ιρλανδική μουσική. Ακόμα κι όταν θέλει να είναι πανηγυρική, είναι γραμμένη σε ελάσσονα κλίμακα. Είναι σαν να βάζεις τον Rasmus Storm να ντυθεί Chopin. Πόσο ακούμε αυτό το στοιχείο στα δικά σου άλμπουμ; Με άλλα λόγια, ας ξεχάσουμε για λίγο τους Cure και τους Depeche Mode. Η κλασική μουσική κατά πόσο έχει λειτουργήσει ως μουσικό αρχείο από το οποίο πηγάζουν οι προσδοκίες που μπορείς να έχεις για μια σύνθεση; Εγώ αισθάνομαι πως είσαι περισσότερο συνθέτης από ό,τι παραγωγός. 

Σίγουρα μου αρέσει η παραγωγή, ωστόσο η βασική μου επιθυμία είναι να γράφω μουσική, να δημιουργώ νέες μελωδίες. Ισχύει αυτό που είπες για την κλασική μουσική. Ακούω πολύ κλασική μουσική, μου έχει μάθει πολλά όχι μόνο για τη σύνθεση, αλλά και για το πώς κατασκευάζεται ένα τραγούδι και πώς πρέπει να διαδέχονται οι συγχορδίες η μία την άλλη. Και αυτό που είπες, ότι η δανέζικη μουσική μοιάζει με την ιρλανδική -ισχύει σε μεγάλο βαθμό γιατί αν ακούσεις παλιά παραδοσιακή δανέζικη μουσική 500 ή 1.000 ετών, θα συνειδητοποιήσεις πως είναι τόσο μελαγχολική που μάλλον είναι στο αίμα μας εμάς των Σκανδιναβών να είμαστε… όπως είμαστε. Ίσως φταίει το ότι μεγαλώσαμε με αυτά τα θλιμμένα νανουρίσματα.

Κάθισα και μέτρησα τις ημέρες της περιοδείας σου για το Fixion. Αν δεν κάνω λάθος, μέσα σε σχεδόν τρεις μήνες θα έχεις δώσει 48 συναυλίες.

Όντως! Υπολόγισε πόσες ώρες έχω περάσει μέσα στο λεωφορείο! Νιώθω πολύ όμορφα που έχω ανθρώπους που παρακολουθούν τη μουσική μου και με ακολουθούν στα live εδώ και 10 χρόνια. Σε κάθε μου συναυλία θα δει κανείς ένα μείγμα ανθρώπων: αυτούς που ακούν indie κι εκείνους που ακούν ηλεκτρονική, κι εκείνους που με έμαθαν από κάποιον φοιτητικό ραδιοφωνικό σταθμό… Η αλήθεια είναι πως η μουσική μου δεν θα έπαιζε σε mainstream ραδιοφωνικούς σταθμούς, αλλά οι φοιτητικοί σταθμοί έχουν παίξει πολύ τους τελευταίους μου δίσκους, οπότε ο κόσμος ξέρει πάνω-κάτω τι να περιμένει από ένα set μου. Προσπαθώ βέβαια να τους δώσω και κάτι που δεν περιμένουν! Μου αρέσει να εκπλήσσω ακόμα και τον ίδιο μου τον εαυτό και να παρασύρω τον άλλον σε ένα αναπάντεχο μουσικό ταξίδι…

Σκέφτεσαι ποτέ πού μπορεί να σε οδηγήσουν οι αλγοριθμικές τάσεις του Spotify (και των άλλων υπηρεσιών streaming) ως μουσικό αλλά και ως ακροατή; 

Ίσως είμαι κάπως old-school. Μου αρέσει να αφιερώνω χρόνο σε κάθε καλλιτέχνη, να εξερευνώ όλες τις μουσικές πτυχές του και να ακούω ολόκληρα άλμπουμ του. Δεν ξέρω, ίσως ακουστώ σαν θυμωμένος γέρος τώρα, αλλά νομίζω πως σήμερα τα παιδιά ακούνε ένα μόνο τραγούδι κάποιου καλλιτέχνη στο Spotify και μετά απλά πηγαίνουν σε ένα άλλο στο YouTube, κι έπειτα ένα άλλο στο iTunes κ.ο.κ. Και χάνεις τόσα πολλά με το να μην ακούς δίσκους από την αρχή μέχρι το τέλος… Νομίζω πως το Spotify και όλα αυτά θα σκοτώσουν αργά ή γρήγορα την έννοια του άλμπουμ. Από την άλλη βέβαια, είναι πολύ ωραίο να έχεις τόση μουσική διαθέσιμη οποτεδήποτε οπουδήποτε, οπότε δεν ξέρω ποια είναι η σωστή τελικά αντιμετώπιση αυτού του θέματος.

Εύχομαι τα καλύτερα, ευχαριστώ πολύ για αυτή τη συνέντευξη και τα λέμε στην Αθήνα.

Εγώ ευχαριστώ, ανυπομονώ πάρα πολύ να ξαναέρθω στην Αθήνα! Θα είναι τέλεια!

 

Ο Trentemøller εμφανίζεται live στην Ιερά Οδό την Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου. Opening act: T.O.M. And His Computer. Περισσότερα εδώ.

Διαβάστε επίσης

Trentemøller top 10, από τον Σπύρο Παγιατάκη