“Ω γαμώτο!… αυτός ο τύπος δεν παίζεται.. είναι μουσική ιδιοφυία”

Κάπως έτσι, λιγότερο ή περισσότερο καταλήγουν και εξελίσσονται τα κείμενα, οι συνεντεύξεις και οι παρουσιάσεις που αφορούν στον Adrian Younge. Ο Αμερικανός hip hop παραγωγός και συνθέτης από το LA γράφει τη δική του ιστορία και την ηχογραφεί από το 2009 με τρόπο νοσταλγικό, vintage και ψυχο-ψυχεδελιασμένο ή  ψυχομπουρδελιάρικο… Διαχειρίζεται με άνεση 10 διαφορετικά μουσικά όργανα, σαμπλάρει, και τον σαμπλάρουν (βλεπε Jay Z)  κοιτάει πίσω στη μουσική για να την πάει μπροστά και έχει “αυτιά σκύλου” όπως του αρέσει να λέει. Eπομένως ο αναλογικός ήχος είναι μονόδρομος για αυτόν κι αν η φήμη που τον συνοδεύει είναι σωστή, υπάρχει μεγάλη λίστα αναμονής στην περίπτωση που κάποιος επιθυμεί να δουλέψει μαζί του. Μέχρι στιγμής πάντως ο 38χρονος Adrian Younge έχει να παρουσιάσει συνεργασίες με τη γνωστή νεοϋρκέζικη Wu-Tang φατρία (Ghostface Killah, RZA, Raekwoon), με τον Ali Shaheed (A Tribe Called Quest), τους Delphonics, τη Laetitia Sadier (Stereolab) και με τον Bilal που είχαμε την τύχη να φιλοξενήσουμε στα 5/25 Live Sessions πριν από 2 χρόνια.

Κατά τ’άλλα  ο Adrian είναι καθηγητής. Διδάσκει entertainment law, οπότε γνωρίζει σήμερα και απο πρώτο χέρι τι συμβαίνει όταν απλώνεις το χέρι σου στο χώρο των samples. Επίσης είναι “βινυλιάκιας”, διατηρεί ένα κομμωτήριο-δισκάδικο στο Los Angeles και τέλος αγαπάει πολύ τον Ιταλό μαέστρο…

Πρωτοάκουσα το “Something About April II” το Νοέμβριο του 2015. Ο δίσκος κυκλοφόρησε επίσημα πριν από 4 ημέρες και είναι η πρώτη δική μου καταχώρηση στη λίστα με τα καλύτερα albums του 2016. Ό,τι και να πω, όπως και να το γράψω μέσα σε 15 γραμμές δε φτάνει. Ψάξτε  τον…

1. Έχεις πει: “Νέα μουσική για μένα είναι οι παλιοί δίσκοι που δεν έχω ακούσει ποτέ” Φοβερή ατάκα, ωστόσο αναρωτιόμουν… Ακούς παλιά μουσική επειδή θεωρείς ότι οι μουσικοί του ’60 και του ’70 ήταν πραγματικά ταλαντούχοι ή επειδή η παλιά μουσική έχει δοκιμαστεί μέσα στον χρόνο;

Τα πάντα ήταν καλύτερα τότε, μουσικά τουλάχιστον. Ο εξοπλισμός ηχογράφησης ήταν ανώτερος και το μέσο ακρόασης (το βινύλιο) ήταν το βασικό format.  Δεν υπήρχαν mp3s και οι άνθρωποι δεν αντάλλαζαν τραγούδια μέσω e-mail. Ο τρόπος να ανακαλύψεις νέα μουσική ήταν από στόμα σε στόμα, καθώς και μέσα από τα διάφορα δισκοπωλεία σε όλον τον κόσμο, τα οποία υποδείκνυαν την καλή μουσική. Οι άνθρωποι μοιράζονταν μεταξύ τους μουσική και ιδέες, ιδιωτικά. Και έπαιρναν τη μουσική πολύ περισσότερο στα σοβαρά. Οι παραγωγοί, οι μουσικοί και οι συνθέτες ήταν σε γενικές γραμμές πιο ταλαντούχοι, επειδή η κουλτούρα ήταν διαφορετική. Αυτοί είναι μερικοί μόνο από τους λόγους για τους οποίους ακούω αποκλειστικά παλιά μουσική… η παλιά μουσική που δεν έχω ακούσει ποτέ λειτουργεί για μένα σαν νέα μουσική.

2. Επιλέγεις να ηχογραφείς αναλογικά. Πέρα από το ότι προτιμάς τον ήχο που προκύπτει, το κάνεις επειδή πιστεύεις ότι οι σημερινές ψηφιακές ηχογραφήσεις θα είναι άχρηστες στο μέλλον;

Όχι, οι ψηφιακές ηχογραφήσεις θα μπορούν πάντα να παίξουν και να ακουστούν. Η ψηφιακή ηχογράφηση δεν απαιτεί κινούμενα μέρη, σε αντίθεση με τα αναλογικά formats (κασέτα, βινύλιο κτλ). Απλά ελπίζω να βελτιωθεί στο μέλλον. Ηχητικά, οι ψηφιακές ηχογραφήσεις είναι κατώτερες του πλήρους εύρους ήχου που αποδίδουν τα αναλογικά formats. Εγώ πάντως θα παραμείνω αναλογικός τύπος εφ’ όρου ζωής!

3. Λόγω της συμπίεσης που πραγματοποιείται, ο ήχος γίνεται flat. Θα έλεγες ότι αυτό είναι επιθυμητό επειδή πλέον ο κόσμος δεν θέλει να ακούσει κάτι που θα του αποσπάσει την προσοχή μακριά από τη δουλειά του ή το κινητό του;

Οι άνθρωποι διαισθητικά έλκονται προς την εξελιγμένη τέχνη. Αν ο ήχος είναι εξαιρετικός, ο κόσμος θα το αναγνωρίσει. Αυτός είναι ο λόγος που ηχογραφώ αποκλειστικά με αναλογικό τρόπο. Το αναλογικό αποδίδει το πλήρες φάσμα, ενώ οι ψηφιακές μέθοδοι δεν μπορούν να πιάσουν όλες τις συχνότητες. Είναι δύο διαφορετικοί κόσμοι. Όσοι ακούν τη μουσική μου, εύχομαι να το κάνουν, συγκεντρωμένοι σε αυτό.

4. “Ο Απρίλιος είναι ο πιο σκληρός μήνας”… Έτσι ξεκινά το “The Waste Land”, ένα από τα πιο σημαντικά ποιήματα του 20oύ αιώνα, του Αμερικανού-Βρετανού T.S Eliot. Είναι ένα ποίημα που μιλά για την ελπίδα, αλλά και για το αίσθημα της απώλειας και της λαχτάρας που προκαλεί το να είσαι αγκιστρωμένος στο παρελθόν. Ποια είναι η δική σου ιστορία πίσω από το sequel του ”Something About April ΙΙ”;

Ο τίτλος “Something About April” συμβολίζει την έννοια της αναγέννησης: Ο Απρίλιος αντιπροσωπεύει την άνοιξη. Τον χειμώνα, κυριαρχεί το κρύο και υπάρχει καταχνιά στην ατμόσφαιρα. Την άνοιξη, η ζωή κάνει επανεκκίνηση. Πέρα από όλα αυτά, ο τίτλος μου αναπαριστά τις δοκιμασίες και τις αναταράξεις που διέπουν τις ανθρώπινες σχέσεις. Υπάρχουν στιγμές που αισθανόμαστε καταβεβλημένοι, που θέλουμε να παραιτηθούμε από τα πάντα, και στιγμές που είμαστε έτοιμοι να ανθίσουμε ξανά. Το “Something About April 2” αναπαριστά όλο αυτό το concept, μέσα από τη μουσική. Υπάρχουν πολύ σκοτεινές μελωδίες, αλλά στο τέλος του album, όλα είναι OK… Δεν θέλω να αποκαλύψω τα πάντα, αλλά ας πούμε πως στα δικά μου μάτια ο Απρίλιος είναι ένας πολύ όμορφος μήνας.

5. Μεταξύ άλλων έχεις συνθέσει και μουσική για τον κινηματογράφο. Ένα από τα δικα μου αγαπημένα soundtracks όλων των εποχών είναι εκείνο του “Barbablu” (“Bluebeard”). Τι κάνει τον Μαέστρο (Ennio Morricone) τόσο ξεχωριστό; Γεννήθηκε στη Ρώμη και δεν έφυγε ποτέ, κάποια στιγμή μάλιστα του προσέφεραν μια βίλα στο Hollywood και την αρνήθηκε λέγοντας: “όχι, ευχαριστώ, προτιμώ να ζω στην Ιταλία”. Δε μιλά Αγγλικά, αλλά από την άλλη η μουσική λέει τα πάντα…

Η σπουδαία μουσική δεν χρειάζεται λόγια κι ο Ennio Morricone, ο αγαπημένος μου συνθέτης, είναι μια έξοχη απόδειξη αυτού του ισχυρισμού. Ως συνθέτης, θα έπρεπε να προκαλείς όλων των ειδών τα συναισθήματα μέσα από όργανα, ρυθμό και μελωδίες. Στο “Barablu”, ο Morricone το εκτέλεσε τέλεια αυτό. Εγώ μιλάω μόνο αγγλικά, αλλά μπορώ να κατανοήσω κάθε συναίσθημα που θέλει να επικοινωνήσει ο ιταλόφωνος Morricone μέσα από τη μουσική του.

–Kafka 

O δίσκος “Something About April II” κυκλοφορεί απο τη Rockarolla.