Αυτό το ΠΣΚ: ένα άγνωστο κορίτσι στο σινεμά, η Νίκη στο θέατρο, Blonde Redhead στο Gagarin και Tomorrow’s Storeys στη Διπλάρειο

ΓΡΑΦΕΙ:
Νιόβη Βουδούρη

3+1 ιδέες για το Παρασκευοσαββατοκύριακο, από τη νέα ταινία των αδερφών Dardenne και θεατρική παράσταση-σταθμό, που δεν πρέπει να χάσεις, μέχρι νεοϋορκέζικη μπάντα την Κυριακή στη Λιοσίων και έκθεση μυθοπλασίας για το μέλλον της Αθήνας.

Αν πας σινεμά

Οι μετρ του ρεαλιστικού ανθρωποκεντρικού δράματος, αδερφοί Dardenne, επιστρέφουν φέτος με ακόμα μία ταξιδεμένη στις Κάννες ταινία. Μετά το πάρα πολύ καλό “Deux jours, une nuit” με τη Marion Cotillard, βάζουν πρωταγωνίστριά τους την Adèle Haenel, την οποία στην Ελλάδα γνωρίσαμε από το γλυκύτατο “Les Combattants”. Ένα βράδυ η Jenny, μια νέα, ικανή και εσωστρεφής γιατρός, δεν ανοίγει σε κάποιον που χτυπά το κουδούνι του ιατρείου της μετά το πέρας του ωραρίου. Το επόμενο πρωί μαθαίνει πως επρόκειτο για μια άγνωστη κοπέλα η οποία στη συνέχεια βρέθηκε νεκρή, και έτσι η Jenny -από ενοχές και ενδιαφέρον- προσπαθεί σχεδόν εμμονικά να ανακαλύψει την ταυτότητά της. Όχι από τα πολύ δυνατά φιλμ των Dardenne, αλλά το σενάριο έχει ενδιαφέρον, η πρωταγωνίστρια είναι όσο παθιασμένη και μετρημένη χρειάζεται, και η βουτιά στην ψυχολογία του ανθρώπου και τις προσωπικές του μάχες μέσα από τις οποίες ανακαλύπτει τον εαυτό του, πάντα με ευαισθησία και ειλικρίνεια, είναι το δυνατό χαρτί των δημιουργών της ταινίας.

La Fille Inconnue” | “Το άγνωστο κορίτσι” (2016) των JeanPierre και Luc Dardenne, με τους Adèle HaenelOlivier BonnaudJérémie Renier

 

Αν πας θέατρο

Άριστη μεταφορά πολυδιαβασμένου και βραβευμένου 500σέλιδου βιβλίου, μάθημα ιστορίας, η “ζωή σαν μυθιστόρημα” της μητέρας του συγγραφέα Χρήστου Χωμενίδη (όπως του Κορτώ με την “Κατερίνα” του) χέρι χέρι με την ιστορία της νεότερης Ελλάδας από τη μικρασιατική καταστροφή και την κομμουνιστική ανάπτυξη, μέχρι τον εμφύλιο και την κατοχή. Προσφυγιά, εξορία, μεγάλοι έρωτες, παρανομία, η Νίκη τα είδε όλα μέσα από τη ζωή της ίδιας και της μεγάλης, πολύπαθης οικογένειάς της, ο γιος της τα κατέγραψε και ο Φασουλής τα μεταφέρει με θαυμαστό τρόπο στη σκηνή. Οι 4 ώρες διάρκειας της παράστασης μπορεί να σε τρομάζουν λίγο, αλλά στ’ αλήθεια περνάνε νεράκι και σχεδόν δεν θέλεις να τελειώσει αυτό που τελικά μοιάζει με κινηματογραφική ταινία, πλούσια αλλά όχι φλύαρη, συγκινητική αλλά όχι μελοδραματική, ρεαλιστική αλλά όχι κυνική. Τα σκηνικά αλλάζουν διαρκώς, η αφήγηση και οι αναμνήσεις ζωντανεύουν σε ολιγόλεπτες σκηνές, και όλο το καστ ανεξαιρέτως είναι εξαιρετικό, με την Κομνηνού να ξεχωρίζει στον ρόλο της αφηγήτριας Νίκης, η οποία χρωματίζει τόσο τρυφερά και όμορφα τις σκηνές που ζωγραφίζει για εμάς, που “σκοτώνει τη νύχτα” με τη φωνή της.

“Νίκη” βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Χ.Α.Χωμενίδη, σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή. Με τους Φιλαρέτη Κομνηνού, Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Στέλιο Μάινα, Γωγώ Μπρέμπου, Ευγενία Δημητροπούλου, Ευαγγελία Μουμούρη κ.ά. «ΘΕΑΤΡΟΝ» του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», Πειραιώς 254

 

Αν πας σε live

Από τα 90ς, όταν έπαιρναν το όνομά τους από ένα τραγούδι των no-wavers DNA και έκαναν τα πρώτα, θορυβώδη βήματά τους στη δισκογραφική εταιρεία “Smells Like Records” του Steve Shelley των Sonic Youth, στο γύρισμα της νέας χιλιετίας με τους εξαιρετικούς δίσκους σε παραγωγή του Guy Picciotto των Fugazi και, τέλος, στις πρόσφατες δουλειές τους όπου ο ρομαντικός μινιμαλισμός κυριαρχεί στον ήχο τους, οι Blonde Redhead έχουν καταφέρει να βρίσκονται διαρκώς στη μουσική επικαιρότητα χάρη στον συνεχή πειραματισμό και την ανανέωση. Στις δύο αυτές δεκαετίες και τους εννέα δίσκους τους, έχουν καταπιαστεί με πολλά μουσικά είδη, από το noise rock και το post-punk ως την avant-rock, το shoegaze, την dream pop αλλά και την electronica. Σε όλη αυτή την μακρά πορεία, τα σημεία αναφοράς υπήρξαν πάντα οι έξοχες μελωδίες και η χαρακτηριστικά αισθησιακή φωνή της Makino. Τη συναυλία της Κυριακής ανοίγει ο Jack Heart, προσωπική επιλογή των Blonde Redhead, που με live μπάντα παρουσιάζει παλιότερη και νέα δουλειά του.

Blonde Redhead Gagarin 205 Live Music Space, Λιοσίων 205. Κυριακή 19 Μαρτίου 2017

 

Αν πας σε έκθεση

Δύο μήνες πριν από τα εγκαίνια της έκθεσης Tomorrows, η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση φιλοξενεί στη Διπλάρειο Σχολή το Tomorrow’s Storeys, μια πρωτοβουλία του αρχιτέκτονα Liam Young με στόχο την παραγωγή κριτικών μυθοπλασιών για το μέλλον της Αθήνας. Συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας, εικαστικοί, σκηνοθέτες, φωτογράφοι και αρχιτέκτονες θα συναντηθούν στη Διπλάρειο και θα συνεργαστούν για τρεις ημέρες, από 17 έως 19 Μαρτίου, για να διαμορφώσουν από κοινού αφηγήσεις για τη μελλοντική ζωή των κατοίκων της Αθήνας. Ξεκινώντας από τρέχοντα ζητήματα, φαινόμενα και τάσεις της πόλης, οι συμμετέχοντες θα φανταστούν πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί η αυριανή καθημερινότητα, εστιάζοντας σε ένα υπαρκτό οικοδομικό τετράγωνο του κέντρου. Μέσα από συζητήσεις, εικονογραφήσεις και υποθέσεις, η ομάδα εργασίας θα διαμορφώσει ένα πορτραίτο για την καθημερινότητα των κατοίκων, πιθανολογώντας για τις ανάγκες αλλά και τη δυναμική της μελλοντικής Αθήνας. Την Κυριακή θα πραγματοποιηθεί συζήτηση ανοιχτή στο κοινό, όπου οι συμμετέχοντες της ομάδας θα παρουσιάσουν τα αποτελέσματα του εργαστηρίου.

Tomorrow’s Storeys Κριτικές μυθοπλασίες για το μέλλον της Αθήνας Κυριακή 19 Μαρτίου 2017 στις 19.00, Διπλάρειος Σχολή, Πλ. Θεάτρου 3. Είσοδος ελεύθερη με σειρά προτεραιότητας