Διακοπές στη μαγική Ιθάκη -από τον Μανώλη Οικονόμου

Ο Μανώλης Οικονόμου, εδώ και 15 χρόνια, πηγαίνει κάθε χρόνο για διακοπές στην Ιθάκη (παρόλο που δεν έχει καταγωγή από εκεί). Θεωρώντας τον λοιπόν εξπέρ, του ζητήσαμε να μας στείλει τα προσωπικά του tips για το νησί καθώς και δικές του φωτογραφίες από τα καλοκαίρια του εκεί.

Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο πως το νησί που γέννησε τη λέξη νόστος (νόστιμον ήμαρ για να είμαστε πιο ακριβείς) στην Οδύσσεια έχει ταυτιστεί με το μέρος που δημιουργεί στον γράφοντα αυτό ακριβώς το ιδιότυπο συναίσθημα. Υποθέτω πως  μια σειρά από εικόνες, διαδρομές, πρόσωπα, αισθήσεις εγγράφονται στη μνήμη και την ψυχή και όταν τα βιώνεις ξανά νοιώθεις πως όλα σίγουρα θα πάνε καλά. Έχω γεννηθεί και ζήσει τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής μου σε νησί, και έτσι η θάλασσα είναι ένα στοιχείο  που μου εμπνέει  γαλήνη, χαρά  και ασφάλεια, την σέβομαι και την αγαπώ. Την Ιθάκη την γνώρισα το 2001, όταν πήγα  με ένα φίλο που πηγαίνει από το 1986 εκεί. Κάτι με έκανε να νιώσω άμεσα πως το μέρος με καλοδέχτηκε, ότι ανήκω εκεί. Ίσως να είναι η  αρμονική κλίση (ούτε αγριωπά κάθετη, ούτε δουλικά παράλληλη με τη θάλασσα) με την οποία οι κατάφυτοι βραχώδεις όγκοι βουτούν στο νερό, ίσως η μη ναρκισσευόμενη  ομορφιά της, introspective μα και αδιαμφισβήτητη. Από τότε πηγαίνω σταθερά κάθε καλοκαίρι και από το 2008 και κάθε Πάσχα, έχω «κολλήσει», αλλά δεν είμαι ο μόνος, αφού κάθε χρόνο  βλέπω και κάνω παρέα εκεί με ανθρώπους που έχουν δεθεί με το μέρος όπως εγώ. Θα συνοψίσω, λοιπόν, μερικές πληροφορίες που ενδεχομένως να είναι χρήσιμες σε όσους θελήσουν να κάνουν αυτό το ταξίδι (τα έργα στην Κορίνθου – Πατρών είναι ένα challenge):

– Στην Ιθάκη μπορεί να πάει κανείς με καράβι που φεύγει από Αστακό Αιτωλοακαρνανίας ή από Κυλλήνη Ηλείας. Επίσης,  αν σας βολεύει, από Λευκάδα με καράβι που αφήνει στις Φρίκες (ένα μικρό λιμάνι που το όνομά του δεν πρέπει να σας φοβίζει, είναι όμορφο μέρος).

– Δεν είναι μεγάλο νησί, αλλά χρειάζεται να έχεις στη διάθεσή σου αυτοκίνητο για να περιηγηθείς. Οι δρόμοι είναι γενικώς κάπως στενοί, με στροφές, οπότε ένα εύκολα επιτεύξιμο μίγμα  χαλαρότητας με συγκρότηση και χαμηλές ταχύτητες θα συμβάλουν στην ευεξία.

– Υπάρχουν τρία περίπτερα συνολικά σε όλο το νησί. Η ιδιαιτερότητα βρίσκεται στο ότι  βρίσκονται και τα τρία στο Βαθύ, την πρωτεύουσα, σε απόσταση 20 μέτρων το ένα από το άλλο!

– Αρκετές από τις παραλίες της Ιθάκης  είναι προσβάσιμες μόνο με πλεούμενο, γι αυτό και υπάρχουν αρκετοί επισκέπτες που έρχονται με τέτοιο μέσο. Εάν έχετε γνώσεις ακτοπλοϊας, υπάρχουν προς ενοικίαση βάρκες με εξωλέμβιο κινητήρα, ώστε να γνωρίσετε καλύτερα την ακτογραμμή του νησιού.

– Φυσικά υπάρχει καΐκι που κάνει συνεχώς δρομολόγια προς το Γιδάκι, θρυλικής ομορφιάς παραλία, παλιά πιο «καβατζωτή», σήμερα πασίγνωστη και σχετικώς πολυσύχναστη. Εάν τα ωράρια του official πλεούμενου δεν βολεύουν, υπάρχει και μονοπάτι από το οποίο μπορεί κανείς να πάει στο Γιδάκι.

– Το βότσαλο είναι κανόνας στις παραλίες του νησιού. Υπάρχει εξαίρεση, άμμος δηλαδή, σε μια από τις παραλίες στις Αφάλες. Εάν θελήσετε να πάτε, θα πρέπει να ξυπνήσετε κάπως νωρίτερα για να προλάβετε το καΐκι που φεύγει από το Βαθύ άπαξ μέσα στην ημέρα.

– Το Φιλιατρό και ο Άγιος Ιωάννης είναι παραλίες προσβάσιμες με αυτοκίνητο,και  είναι σα να έχουν φτιαχτεί για να είναι η μία το αντίθετο της άλλης. Το Φιλιατρό είναι μικρός, κλειστός κόλπος, Ανατολικής κατεύθυνσης, που σπάνια έχει αέρα ή κύμα, ενώ ο Άγιος Ιωάννης είναι Δυτική παραλία (απολαμβάνεις ηλιοβασίλεμα ασφαλώς), μεγάλη, με σχήμα κυρτό, που σε βγάζει στο πέλαγος, με «ζωντανό» νερό από πλευράς θερμοκρασίας και κινητικότητας.

– Η Ιθάκη είναι καταπράσινο νησί. Κάθε βουνό ή βράχος καλύπτεται από θαμνώδη βλάστηση και δέντρα, πεύκα, αρκετές ελιές και κυπαρίσσια που δίνουν ένα smooth τόνο. Το σχήμα των ακτών, των βράχων και των  ορεινών όγκων είναι όσο πρέπει «παιχνιδιάρικο», γι αυτό και υπάρχουν μέρη που η θέα υπερβαίνει αυτό που συνήθως λένε «ωραία θέα». Το πιο κλασσικό τέτοιο μέρος είναι ασφαλώς η Μονή Καθαρών στα Νοτιοανατολικά, όπου έχεις οπτική πρόσβαση σε ένα μεγάλο τμήμα του νησιού, από υψόμετρο 600 μέτρων. Διαφορετική θέα αντικρύζεις ασφαλώς Βόρεια, από το εκκλησάκι της Εξωγής, ενός μικρού χωριού όπου ο τρόπος που είναι χτισμένα τα σπίτια στην πλαγιά, του δίνει μια ιδιότυπη, σχεδόν απόκοσμη, μεταφυσική αίσθηση. Last but not least, στο άλλο άκρο, στο Περαχώρι, η  θέα  είναι κάτι σαν μεγεθυμένο υποσύνολο – “best of” εκείνης της Μονής Καθαρών, με πρόσθετο προσόν την ύπαρξη ψητοπωλείου, το ντόπιο κρασί με ιδιαίτερο χαρακτήρα και χρώμα, και την εγγύτητα στο Βαθύ.

– Και αφού η ροή των πληροφοριών μας  οδήγησε  σε αυτό το θέμα, αξίζει να επισκεφτεί κανείς το «Γεφύρι», ένα πολύ ωραίο εστιατόριο στον Πλατρειθιά, τα «Αγγλάκια» όπως τα λέμε εμείς οι συχνοί επισκέπτες του νησιού. Το Βαθύ είναι γεμάτο με επιλογές και το «Τρεχαντήρι» με το σπιτικό του φαγητό είναι μια από τις πιο σίγουρες.

– Η πιο μακρινή απόσταση από το Βαθύ είναι 24 χιλιόμετρα, το Κιόνι, ένα χωριό όπου διασώζονται  μερικά πολύ παλιά κτίσματα, είναι από τα πιο τουριστικά  σημεία της Ιθάκης, λιμάνι για κότερα και τόπος όπου υπάρχει  σε ένα μπαρ εικόνισμα του Αγίου Mick Jagger!

Have I convinced you yet?

–Μανώλης Οικονόμου