13 χρόνια από την 11η Σεπτεμβρίου: επικοινωνούμε αλλά δεν κατανοούμε

ΓΡΑΦΕΙ:
Laternative

Με αφορμή τα 13 χρόνια από την τρομοκρατική επίθεση που άλλαξε για πάντα τον κόσμο, ο Σταύρος Διοσκουρίδης σχολιάζει την πραγματικότητα της 11ης Σεπτεμβρίου του 2014.

Ο Σεπτέμβριος μετά το τέλος του σχολείου ήταν ό,τι πιο απελευθερωτικό μου έχει συμβεί. Κάτι τελείωνε, κάτι ξεκινούσε και δεν υπήρχε καμία έγνοια. Μόνο που τότε όλα άλλαξαν. Θυμάμαι τα πρωτοσέλιδα της επόμενης μέρας από την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους «φώναζαν» ότι ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ ξανά ο ίδιος. Η Σύγκρουση των Πολιτισμών που ευαγγελίζονταν διάφοροι τσαρλατάνοι κοινωνιολόγοι της εποχής βρήκε την αιτία και την αφορμή της. Ο πόλεμος εναντίον του άξονα του κακού, η τρομολαγνεία, τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα, ο φόβος για το διαφορετικό, οι υπερήρωες να ξεπηδούν από παντού και η ζωή να κυλά ανάμεσα σε χιλιάδες στερεότυπα.

Παράλληλα υπάρχει ένα κομμάτι του κόσμου που προχωρά. Τα παιδιά της Σίλικον Βάλεϋ πετυχαίνουν την μια μετά την άλλη επανάσταση όσον αφορά την επικοινωνία μας. Δεν μιλάμε πια μεταξύ μας, άλλα όλοι με όλους. Πολιτικά, κοινωνικά, γκομενικά όλα στον κουβά των δικτύων. Αφροαμερικάνος πρόεδρος στην Αμερική, Αραβική άνοιξη μέσω του Twitter και η e-δημοκρατία να εξαπλώνεται. Και τώρα;

Ο Μπάρακ Ομπάμα ανακοινώνει, συμβολικά, στις 11 Σεπτεμβρίου του 2014 έναν νέο πόλεμο κατά του ‘μοβόρου Ισλαμικού Κράτους (ISIS). Το Ισλαμικό Κράτος από την άλλη αποκεφαλίζει δυτικούς στο Youtube και σφάζει αιρετικούς στα εδάφη που θεωρεί ότι το ανήκουν. Το καλοκαίρι η Γάζα ισοπεδώθηκε. Η Λιβύη ζει τα δικά της μαρτύρια. Στη Συρία δεν έχει βρεθεί λύση, στην Ουκρανία ψάχνουν δεύτερο Ψυχρό Πόλεμο, εκατοντάδες πνίγονται και χιλιάδες θαλασσοδέρνονται στα σύνορα Ευρώπης και Μέσης Ανατολής και στο Ferguson σε σκοτώνουν πιο εύκολα αν δεν έχεις ικανοποιητικό χρώμα. Τα περισσότερα σε απευθείας σύνδεση και με άμεση αντίδραση από το πόπολο.

Δεκατρία χρόνια μετά, τα πρόσωπα είναι διαφορετικά και τα δεδομένα τα ίδια. Ένας κόσμος που βρίσκεται σ’έναν παροξυσμό επικοινωνίας αλλά αδυνατεί να κατανοήσει. Ο φονταμενταλισμός κυριαρχεί βραχυπρόθεσμα και η πρόοδος μακρυπρόθεσμα. Το θέμα είναι πως το αισθάνεται κανείς.

–Σταύρος Διοσκουρίδης