5 δίσκοι για τον πρώτο μήνα του 2017, από την Kafka

Η Kafka ανατρέχει στη δισκοθήκη της, σερφάρει στο Internet και προτείνει 5 νέες κυκλοφορίες για τον Ιανουάριο.

Ακρόασης το εγκώμιο στο πρώτο μισό του Ιανουρίου, καθώς η συνήθεια θέλει να κρυφτεί αλλά η χαρά των καινούργιων δίσκων δεν την αφήνει. Κάπως έτσι, κλείνοντας τους λογαριασμούς με τις λίστες της χρονιάς, λες στον εαυτό σου “και τώρα λίγη ησυχία!”. Είναι τότε όμως, που χαζεύεις με υπνωτισμένο βλέμμα τα ράφια στον τοίχο και αποφασίζεις να ξαναστήσεις με άλλη σειρά τη δισκοθήκη σου και ταυτόχρονα ν΄ακούσεις ορισμένα άλμπουμ που τα κοιτάς και λες “μα ναι, έχω κι αυτό -πόσο καιρό έχω να το ακούσω- ας το βάλω να παίζει”. Με αυτή την πρόταση να σπινιάρει κύκλους στο κεφάλι μου, έπεσα  σ’ενα  δίσκο του Νino Ferrer, που όχι μόνο είχα καιρό ν’ακούσω, αλλά διαπίστωσα πως κάποτε τον είχα ακούσει τόσες φορές που πλέον η βελόνα παίζει τραμπολίνο επάνω του. Δυο σκαλοπάτια πριν τον νευρικό κλονισμό, είπα ν’αφήσω τα βινύλια στην άκρη και να πιάσω το διαδίκτυο να ψάξω για λογικές προσφορές στα μεταχειρισμένα, στο εν λόγω, χαραγμένο βινύλιο. Κι επειδή είναι γνωστό  που μπορεί να σε φτάσει το ψάξιμο, πόσο μακριά αλλά και τόσο κοντά, έπεσα πάνω σε μια ωραιότατη διασκευή του “Looking For Υou” του Nino Ferrer από τον Μatthew E. White και τη Flo Morrissey. Για την καλλιτεχνική οξυδέρκεια του Αμερικανού, Matthew E. White  τα έχω ξαναπεί εδώ. Η δε Flo, είναι μια 24χρονη Λονδρέζα, τραγουδίστρια/συνθέτρια με αδυναμία στη folk κι ένα προσωπικό δίσκο στις αποσκευές της, οπότε σκέφτομαι πως είναι νωρίς για περισότερες κουβέντες και hyperlinks.  Στην περίπτωση, όμως, της εμφάνισης της στο πλευρό του Μatthew, εκτός απο συνειρμούς που παραπέμπουν στο θεατρικό “Πυγμαλίων-Ωραία μου Κυρία”, βγαίνει στην επιφάνεια η κοινή τους αισθητική αδυναμία στον Lee Hazlewood.  Kάτι που έχουν δηλώσει σε συνεντεύξεις τους, αμφότεροι,  πολύ πριν γνωριστούν, συναντηθούν και τελικώς συνδημιουργήσουν το album των 10 διασκευών με τίτλο “Gentlewoman, Ruby Man“. Oπότε, ας πούμε πως δεν αποτελεί έκπληξη η επιλογή, η προσέγγιση και το ύφος των διασκευών αλλά ούτε υπολείπεται σε δύναμη και καλή έμπνευση το αποτέλεσμα του album. Με απλά λόγια, πρόκειται για εναν αξιοπρόσεκτο και αξιοπρεπέστατο δίσκο.

Εντωμεταξύ αυτές τις ημέρες παίζουν on repeat, τέσσερις ακόμα νέες κυκλοφορίες που χρίζουν προσοχής με πρώτη και καλύτερη αυτή του Μark Eitzel, αλλά και των Foxygen, των Jungle Fire (που παίζουμε αποκλειστικά στον En Lefko 87.7)  και τέλος του δίσκου του Gabriel Garzon-Montano από την Stones Throw Records. Φέτος θα δώσει πολύ πόνο το Los Angeles, σκέφτομαι. Αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία, για να μη πω μια ακόμα, ενδιαφέρουσα επανατοποθέτηση των δίσκων μου ανά γεωγραφική τοποθεσία.

Σε ακρόαση να βρισκόμαστε δηλαδή, για να διασκεδάζουμε τις εντυπώσεις στις εποχές των “οβάλ γραφείων” που διανύουμε…

–Kafka