O Νίκος Δρογώσης μας διαβάζει ένα παραμύθι από την παραλία

ΓΡΑΦΕΙ:
Νίκος Δρογώσης

Νίκος Δρογώσης διάβασε 28 ‘Μύθους Για Την Εποχή Μας’ και μοιράζεται μαζί μας έναν από αυτούς.

Ο μονόκερος στον κήπο

Μια φορά κι ένα ηλιόλουστο πρωινό, ένας άντρας που καθότανε σε μια γωνιά κι έπαιρνε το πρωινό του, σήκωσε τα μάτια απ’τ’αυγά μάτια του κι είδε έναν άσπρο μονόκερο, μ’ένα κέρατο χρυσό, να μασουλάει ήρεμα τα τριαντάφυλλα του κήπου του. Ο άνθρωπος ανέβηκε στην κρεβατοκάμαρα και ξύπνησε τη γυναίκα του που κοιμόταν ακόμα.

“Είναι ένας μονόκερος στον κήπο”, είπε. “Τρώει τα τριαντάφυλλα”.

Εκείνη άνοιξε ένα εχθρικό μάτι και τον κάρφωσε. “Ο μονόκερος είναι μυθικό θηρίο”, είπε και γύρισε απ’τ’άλλο πλευρό.

Ο άντρας κατέβηκε αργά τα σκαλιά και μπήκε αργά στον κήπο. Ο μονόκερος ήταν ακόμα εκεί: τώρα κορφολογούσε τις τουλίπες.

“Να, μονόκερε”, είπε ο άντρας κι έκοψε έναν κρίνο και του τον έδωσε. Ο μονόκερος τον έφαγε σοβαρός.

Πανευτυχής, που ένας μονόκερος βρισκόταν στον κήπο του, ο άντρας ανέβηκε στην κρεβατοκάμαρα και ξαναξύπνησε τη γυναίκα του. “Ο μονόκερος”, είπε, “έφαγε έναν κρίνο”.

Η γυναίκα του ανακάθισε στο κρεβάτι και τον κοίταξε ψυχρά. “Είσαι ένας μπούφος”, είπε, “και θα σε χώσω στο μπαούλο”.

Ο άντρας, που ποτέ δεν του άρεσαν οι λέξεις μπούφος και μπαούλο και που του άρεσαν ακόμα λιγότερο όταν τις άκουγε πρωινό ηλιόλουστο με μονόκερο στον κήπο του, σκέφτηκε μια στιγμή.

“Αυτό θα το δούμε”, είπε. Πήγε ως την πόρτα. “Έχει κέρατο χρυσό καταμεσής στο μέτωπό του”, της είπε.

Μετά ξαναγύρισε στον κήπο να δει το μονόκερο. Ο μονόκερος όμως είχε φύγει. Ο άντρας κάθισε στο χώμα ανάμεσα στα τριαντάφυλλα και τον πήρε ο ύπνος.

Δεν είχε προλάβει να βγει ο σύζυγός της απ’το σπίτι κι η γυναίκα σηκώθηκε και ντύθηκε όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Ήταν πολύ βιαστική και το μάτι της γυάλιζε. Τηλεφώνησε στην αστυνομία, τηλεφώνησε και σ’έναν ψυχίατρο. Τους είπε να κάνουν γρήγορα και να φέρουν έναν ζουρλομανδύα. Όταν οι αστυνομικοί κι ο ψυχίατρος φτάσανε, καθίσανε σε καρέκλες και την κοιτάγανε με μεγάλο ενδιαφέρον.

“Ο σύζυγός μου”, είπε αυτή, “είδε έναν μονόκερο σήμερα το πρωί”.

Οι αστυφύλακες κοιτάξανε τον ψυχίατρο κι ο ψυχίατρος κοίταξε τους αστυφύλακες.

“Μου ‘πε ότι ο μονόκερος έφαγε έναν κρίνο”, είπε αυτή.

Ο ψυχίατρος κοίταξε τους αστυφύλακες κι οι αστυφύλακες κοιτάξανε τον ψυχίατρο.

“Μου ‘πε ότι είχε ένα χρυσό κέρατο στο κέτνρο του μετώπου του”, είπε αυτή.

Μ’ένα σοβαρό νεύμα απ’την πλευρά του ψυχιάτρου, οι αστυφύλακες πετάχτηκαν απ’τις θέσεις τους κι αρπάξανε τη σύζυγο. Τυρρανηθήκανε αρκετά να την μπουζουριάσουν, γιατί εκείνη πάλεψε υπέροχα, στο τέλος όμως την μπουζουριάσανε. Ακριβώς τη στιγμή που της φοράγανε το ζουρλομανδύα, ο σύζυγος ξαναμπήκε στο σπίτι.

“Είπατε στη γυναίκα σας ότι είδατε έναν μονόκερο;” ρώτησαν οι αστυνομικοί.

“Και βέβαια όχι”, είπε ο σύζυγος. “Ο μονόκερος είναι μυθικό θυρίο”.

“Αυτό ήθελα μονάχα να μάθω”, είπε ο ψυχίατρος.

“Πάρτε τη. Λυπάμαι, αγαπητέ μου κύριε, αλλά η γυναίκα σας είναι μεγάλη τρελάρα.”

Την πήρανε λοιπόν -εκείνη να καταριέται και να στριγκλίζει- και την κλείσανε σ’ένα ευαγές ίδρυμα. Ο άντρας της έζησε καλά κι εμείς καλύτερα.

ΕΠΙΜΥΘΙΟ:

Μη λογαριάζεις τους μπούφους σου, αν δεν είναι μπαουλιασμένοι.

***

“Τι ήταν αυτό που μόλις διάβασα;” Αν αναρωτιέστε, τότε είστε ακριβώς στην ίδια σελίδα που βρισκόμουν κ εγώ όταν έπεσα πάνω σε αυτόν τον ιδιαίτερο συγγραφέα.

Το παραπάνω κείμενο είναι ένας από τους 28 μύθους και μαζί με τα επιμύθια τους, βρίσκονται στο βιβλίο “Μύθοι Για Την Εποχή Μας” του James Thurber το οποίο εκδοθηκε το 1940.

Σχεδόν χωρίς όραση απο μικρή ηλικία ο Thurber (1894­-1961) αφιέρωσε τη ζωή του στη δημοσιογραφία και την συγγραφή διηγημάτων. Οι μύθοι του διδάσκουν, σαρκάζουν και αποδομούν το κοινωνικό status της εποχής του με απίστευτο χιούμορ, off­beat φαντασία και με τέτοιες φιλοσοφικές προεκτάσεις που καθιστούν τη γλώσσα του σύγχρονη και στις μέρες μας.

Ο William Burroughs είχε πει κάποτε “Χιούμορ είναι ο James Thurber” και την ευκαιρία να το διαπιστωσούμε έχουμε όλοι όσοι πέσουμε πάνω σε κάποιο από τα διήγηματα του ή τα σκίτσα του. Πολλά από αυτά δημοσιεύτηκαν κυρίως στο περιοδικο New Yorker απο το 1927 εως και τις αρχές της δεκαετίας του ’50. Πριν λίγους μήνες, το βιβλίο του “The Secret Life Of Walter Mitty”, βρήκε για τρίτη φορά το δρόμο προς τις αίθουσες με τον Ben Stiller να το σκηνοθετεί και να πρωταγωνιστεί.

Οι “Μυθοι Για Την Εποχή Μας” κυκλοφορούν απο τις εκδόσεις Ερατώ, παρέα με το το μυθιστόρημα “Το Άσπρο Ελάφι” που καλό θα είναι να να φοράτε τα Τιμ Μπάρτον γυαλιά σας όταν το διαβάζετε…