Πέμπτη, 04 Μάιος, 2017
ΓΡΑΦΕΙ: 
Κωνσταντίνος Τζούμας

Ο Κωνσταντίνος Τζούμας προτείνει βιβλία για την άνοιξη.

Henry James - Έντεκα Ιστορίες και ένας Αποχαιρετισμός, μφρ. Κατερίνα Σχινά, εκδόσεις Μεταίχμιο

H παρούσα συλλογή, που περιλαμβάνει έντεκα διηγήματα του Χένρι Τζέιμς –μερικά από τα οποία είναι αρκετά μακροσκελή, πλησιάζοντας, ως προς την έκταση, τη νουβέλα– και έναν «αποχαιρετισμό» (τα τελευταία κείμενα που υπαγόρευσε στην πιστή του γραμματέα Theodora Bosanquet, ενόσω ήταν κατάκοιτος, μετά από σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο που θα αποδεικνυόταν μοιραίο), επιχειρεί να δώσει μια γενική ιδέα για την εξέλιξη του Χένρι Τζέιμς ως διηγηματογράφου, καθώς σταδιακά μεταβαίνει από ένα διαυγές, περιγραφικό, «ρεαλιστικό» ύφος σε ένα πιο σκοτεινό και περίτεχνο, καθώς καθιστά ολοένα και πιο σαφές ότι η γλώσσα, γι' αυτόν, δεν είναι αποκλειστικά μέσο επικοινωνίας, αλλά μια επικράτεια αναπαραστάσεων και πυκνών σημασιοδοτήσεων και η λογοτεχνία, δεν είναι ένα απόθεμα πληροφοριών που παρέχονται σε μια απολύτως προβλεπτή ακολουθία και καλούν σε παθητική ή υποτελή ανάγνωση αλλά ένας τόπος διαδραστικής ερμηνείας και κριτικής πρόσληψης. (από τον πρόλογο της Κατερίνας Σχινά)

 

Ο Henry James (15 Απριλίου 1843 - 28 Φεβρουαρίου 1916) είναι ένας από τους σημαντικότερους αμερικανούς συγγραφείς του 19ου αιώνα. Πολλά από τα έργα του Henry James έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο, ενώ έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορούν στα ελληνικά. Τι ξέρουμε, λοιπόν, για τον Henry James; Ότι άρχισε να γράφει από πολύ νωρίς και πριν ακόμη κλείσει τα τριάντα θεωρείτο ο πιο ταλαντούχος συγγραφέας της γενιάς του· ότι ταξίδεψε πολύ, έζησε στη Ρώμη, στο Παρίσι, στη Βοστόνη, στη Νέα Υόρκη, στο Λονδίνο και αποσύρθηκε τα τελευταία δώδεκα χρόνια της ζωής του στο Rye, στην επαρχία του Sussex, όπου και έγραψε, μεταξύ πολλών άλλων, τις διάσημες νουβέλες «Το στρίψιμο της βίδας», και «Το θηρίο στη ζούγκλα», τα μυθιστορήματα The Ambassadors (Οι Πρεσβευτές, 1901), The Wings of the Dove (Τα φτερά του περιστεριού, 1902), The Golden Bowl (Το χρυσό κύπελλο, 1904), την τρίτομη αυτοβιογραφία του (A small boy and others, Notes of a son and brother και το ημιτελές και ερμητικό The Middle Years, 1910-1914), και τα μυθιστορήματα The Ivory Tower και The sense of the past, τα οποία δεν ολοκλήρωσε. Ότι λίγο πριν από το θάνατό του, το 1915, έγινε βρετανός πολίτης και τιμήθηκε με το Αριστείο της Αξίας από τον βασιλέα Γεώργιο Ε΄. Ότι υπήρξε ένα «κοινωνικό τέρας», τόσο στο Παρίσι, όπου συναναστράφηκε τον Flaubert, τον Turgenev, τους αδελφούς Goncourt,  τον Zola, τον Daudet, τον Guy de Maupassant, όσο και στο Λονδίνο, όπου θα συγχρωτιστεί με τον Tennyson, τον Gladstone, τον Brawning, δειπνώντας, όπως διαβάζουμε στην Brittanica, 140 φορές εκτός οικίας μέσα στο 1878,  και περνώντας ώρες στις λέσχες και μέρες στα εξοχικά των βικτοριανών του φίλων, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονταν ο George Meredith, ο R.L.Stevenson και ο Edmund Gosse. Ότι ήταν φιλικός και προσηνής, αλλά στην πραγματικότητα εσωστρεφής, κλειστός, φοβούμενος την συναισθηματική εμπλοκή. (Πηγή)